چه قدر بی تو عزیزم ,چه قدر دلگیرم

چه قدر بی تو عزیزم ,چه قدر دلگیرم
شبیه اشک غم از دیدهها سرازیرم

تو نیستی و چراغ ترانه خاموش است
که بی تو از خودم، از روزگار هم سیرم

در این سکوت غم انگیز و تلخ دلتنگی
میان خاطرههای سراب درگیرم

اسیر پنجه ی دردم ,چرا نمی آیی؟
سراغ آمدنت را من از کجا گیرم؟

هنوز یاد تو در ذهن واژهها جاریست
هنوز بوی تو دارد لباس تصویرم

چنان به شوق نگاه تو آرزومندم
اگر تو باز نیایی ،دریغ، میمیرم