نوشته ها و شعر هاي فردوس اعظم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
پیشآرداگر از من بپرسند که: شعر اجتماعی را به چه همانند میکنی، پاسخم کوتاه خواهد بود: به نمک! و اگر اصرار ورزند که بیشتر شرح ده، این بیت کلاسیکان را میآورم: هرچه بگندد نمکش میزنند، وای به روزی که بگندد نمک! میدانم که همصحبتم مهم را درک کرده، امّا از ذوق حضوری که در او حاصل شده، میخواهد داستان را طول بدهم... نمک در بیشتر غذاهای آدمان یکی از عناصر اصلیست! و نمک شماری از مصالح را، ازجمله گوشت را از گندیدن حفظ میکند. شعر اجتماعی در برابر بیان مشکلات یک جامعه، به مثابهی نمک است که میادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
بهارِ بیتبعیض خجسته باد به یاران، بهارِ بیتبعیض طلوعِ آبیِ نور از مدارِ بیتبعیضدرود باد به خورشیدِ بیدریغِ سحردرود باد به هر برگ و بارِ بیتبعیض زمین ز بوسهی باران دوباره آبستنکه آسمان شده آیینهدارِ بیتبعیض نه گُل به خویش بنازد، نه خار حُکم کندزمین یکیست در این مَرغزارِ بیتبعیض!میانِ تشنه و سیراب، هیچ فرقی نیستخوشا به فلسفهی جویبارِ بیتبعیضدرخت، پُر شده از لانههای رنگارنگ پناهِ زاغ و زغن- اقتدارِ بیتبعیض عبور میکند از مرزها، رسولِ نسیمکه مژده میدهد از روزگارِ بیتبعیضبیا، که زایادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
فردوسی؛ حماسهساز زبان ۲۵ اردیبهشت | روز فردوسی و پاسداشت زبان فارسیروزی برای سر فرود آوردن به قامت بلند و باشکوه واژهها و به روح بزرگمردی که زبان ما را از فراموشی نجات داد.اگر امروز از عشق و خرد میگوییم، از آزادی مینویسیم، اگر زبانمان هنوز تپنده و زنده و بالندهاست، یکی از دلیلهایش همین ابرمرد—حکیم توس است.فردوسی با شاهنامهاش نهفقط اسطوره آفرید، که زبان فارسی را از طوفان تاریخ به سلامت گذر داد. حرف تازهای نیست.شاهنامه، فقط حماسهی پهلوانان نیست؛ حماسهی زبان است. جنگی بیخون، اما پرشادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
ایرانِ مانا! (دژ بیداری اندیشه)بگذاردیوارها فرو ریزند،کاجها ایستاده در بغضِ سنگین بپوسند،و باغ در نفسِ بادهای مسموم بسوزد...تو مپندار که این نقطهی خاتمهِ من است!روحِ مانای زمان، در تنِ ایرانِ من است!ایران را نتوان با موشک شکافت؛که این خاکپاره نیست!اندیشهایست ستُرگ!هویتیست بزرگ!"مرزیست پُرگُهَر"،جغرافیای بیکرانهی خرَد است!اندیشهای که پیش از زایشِ کوهها،در سینهی دماوند،در شریانِ آتشزای البرز،مثل سبزپیچَکی مغرور،بر تاروپودِ تاریخ پیچیده است.کورسویانِ مردابنشین،تنها کفِ روی آب را میادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
بنی آدم بیا سعدیا، سر ز تربت برآر!تماشا کن این «نسل خنجرگذار»!تو گفتی: «بنی آدم اعضای هم...»؟بپوسید آن پیکر محترم!در این عصرِ پوچی، در این فصل سرد،غمی هم کَسی را نیارد به درد.«چو عضوی به درد آورد روزگار»«دگر عضوها را»، فزاید قرار!به دامان غم چون سَرِ من رَوَد،قدمها به رقص تَتَنتَن رود.اگر چشمِ یک تن شود غرق خون،دگر چشم گیرد نوار از جنون!برادر، برادر به چاه افکند،پی سکهای، گور را میکَند!ببین، سعدیا! گوهر آدمی،عرضهند اینان به یک درهمی!نماندهست پیوند پیمان و عقد،که عشق است قربان بازار «نقد»!نادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
سرخط خبرها آنچه سرخطِّ خبرهاست، شیوعِ جنگ استصلح، فعلاً که در این عرصه دو پایش لنگ استجنگ، دیوی شده از بیخ خوشی را خورده ستآدم افسرده، زمان پوچ، جهان بیرنگ است!هر کجا بانگِ سقوط است که برمیخیزدتَق - تَقِ اسلحهها تلخترین آهنگ است!یک طرف خط و نشان، سفسطه، کاغذبازییک طرف سایه مرگ است که پیشآهنگ استحرفم این است که خورشید زمین افتاده ستآسمان، سوخته از دود، زمین بس تنگ است…من از آیینهی تاریخ جهان دیدم کهجنگ از منظرِ قدرتطلبان فرهنگ است!و همین دم که جهان از تبِ غم میسوزدیک نفر در صدد ریخادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
دو سرودههای تازه شاعر نامور تاجیک با نامهای «ایران» و «سرزمین پاک»، بازتابی پرشور از هویت تاریخی، فرهنگی و روح مقاوم یک تمدن کهن است که با زبانی حماسی و سرشار از ارجاعات ادبی، ایران را نه صرفاً جغرافیا، بلکه جوهری زنده از خرد، عشق و پایداری معرفی میکنند.طبق گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه، «فردوس اعظم» شاعر نامور تاجیک در سرودههای تازه خود با نامهای «ایران» و «سرزمین پاک»، ایران را نه صرفاً یک جغرافیا، بلکه جوهری زنده از خرد، عشق و پایداری معرفی کرده و آن را شکستناپذیر دانسته است. ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
خراسان-۴۱ #خراسان_۴۱خون میچکد ز حنجرهی خستهی هرات«حیّ علی الممات» نه! «حیّ علی الحیات»!آن جمعه، آسمان به زمین آمد و گریستچون دید خون دَوید به چشمان خاطرات!جمعی هنوز گرمِ خوشی، گرمِ زندگیناگاه؛ خنده مُرد! نفسهای بینجات!ها، قلب ریشریشِ خراسان دوباره ریختلعنت به جهل و کینه، به لبخندِ بیثبات!دنیا، دوباره کور شد و بیصدا گُریختپیچید بوی مرگ در آغوش کائنات!آری گلوله بوسهی مسمومِ زندگیستداد از جهانِ یخزده؛ خالی از التفات!خونِ مرا به رگرگِ این واژهها بریزشاید که درد گُل کند از عمقِ ممکنات!ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
پوپنکِ دوری کدبانو در کُنجِ آشپزخانه،جدایی را ریزهریزه میکند و از چشمانش دانهدانه پیاز میچکد...یاد زادبوم روی دیوارِ نمناک پوپَنَک زده استپوپنکی خَزندهخاربُتههای لبِ تریزه نیشخند میزنندباد، شیشهها را میلیسدآفتابِ «مَسچا»¹ روشن استاو با قاشقِ چوبی،یخهای «نِریس» را در دیگ تاب میدهداز سرانگشتانش هنوز بوی غولینگ میآیدبوی تابستانهای گمشده!سه جوجهگِردِ دامنِ چیندارش میچرخندیکی، شلمِ واژگانِ ناشناس را میخایَددیگری، روی خشتهای سردِ کبود خورشید میکشد،و سومی،گیسوانِ سیاهش را در جوی خیالادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
«دلِ سنگ» در ایران به تپش درآمد مجموعهداستان «دلِ سنگ» تازهترین اثرم در ایران نبضِ حیات یافت.این کتاب، چکیدهٔ سالهایی است که میان دو جهان معلق بودم: روستا و شهر، وطن و غربت، کودکی و مرگ، عشق و جدایی... در بندبندِ این داستانوارهها صداها و بویهایی نفس میکشند که جانِ مرا ساختهاند؛ صدای «دزینگـدزینگِ» داس بابابزرگ بر سینهٔ سبزه، خروشِ بیرحمِ قطار و کارخانه، بوی شیرِ تازهدوشیده و دودِ تلخِ تنور، طعمِ چای مانده، عطرِ خاکِ تر و تَپَکِ وطن و سردیِ سنگفرش بیگانه، و حتی آن سکوتِ گزندهای که بادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
پرتقال های امید جنگ مثل سایه همیشه همراه مان است گردباد خشم گینی که ستون های زندگی را می شکند و چیزی جز ویرانی و ناامیدی باقی نمی گذارد من و خانواده ام سال هاست که به آن عادت کرده ایم مثل یک مهمان ناخواسته حاضر به رفتن نیست اما این سایه ی نوآمده این سایه ای که سیاهی ترسناک تری را زاییده است فرق می کند تاریک تر وحشت انگیزتر و مثل و بای همه گیر همه چیز را آلوده کرده است آن بعدازظهر مثل روز های پیش سنگینی ناامیدی وادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
پرتقال های امید جنگ مثل سایه همیشه همراه مان است گردباد خشم گینی که ستون های زندگی را می شکند و چیزی جز ویرانی و ناامیدی باقی نمی گذارد من و خانواده ام سال هاست که به آن عادت کرده ایم مثل یک مهمان ناخواسته حاضر به رفتن نیست اما این سایه ی نوآمده این سایه ای که سیاهی ترسناک تری را زاییده است فرق می کند تاریک تر وحشت انگیزتر و مثل و بای همه گیر همه چیز را آلوده کرده است آن بعدازظهر مثل روز های پیش سنگینی ناامیدی وادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
فیل a href last search q سیاه سیاه a کتاب تازه ی a href last search q فردوس فردوس a اعظم مجموعه ی داستان های کوتاه فیل سیاه اثر جدید فردوس اعظم شاعر و نویسنده تاجیک در تهران از سوی انتشارات ناهونته به چاپ رسید این مجموعه شامل 10 داستان کوتاه با عناوین آسوخته فیل سیاه شاهده کف کوبی زوزه های خاموش اسپ های وحشی کلید پرتقال های امید رقص بادکنک ها و هواپیما می باشد فیل سیاه دومین مجموعه داستان های کوتاه فردوس اعظم پس از کتاب نوحه دارکوب است که درادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
2025 4 21 2025 5 21 2025 2 19 2025 3 20 2025 1 20 2025 2 18 2024 10 22 2024 11 20 2024 5 21 2024 6 20 2024 3 20 2024 4 19ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری
2025 4 21 2025 5 21 2025 2 19 2025 3 20 2025 1 20 2025 2 18 2024 10 22 2024 11 20 2024 5 21 2024 6 20 2024 3 20 2024 4 19ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش افشاری